تاریخچه ی میتسوبیشی

میتسوبیشی

کشور: ژاپن

شرکت مادر: گروه میتسوبیشی

شرکت های وابسته:_

.

.

.

.

.

.

لوگوی میتسوبیشی

عنوان تجاری: میتسوبیشی

مکان: اداره اصلی: توکیو

مرکز توسعه وتحقیق: اوکازای، کیوتو

کارخانه طراحی: توکیو

کارخانه های مهم در ژاپن: میزوشیما، ناگویا

کارخانه های مهم در خارج از کشور:

ندکار (هلند)، لینویس ( آمریکا)، کالوگا (روسیه، سرمایه گذاری مشترک با پی اس ای)، فاتومتانی ( تایلند)، فوزو ( چین، سرمایه گذاری مشترک)

مقدمه:

شرکت میتسوبیشی موتورز اگرچه بخشی از گروه عظیم میتسوبیشی می باشد، اما در سال های اخیر برای بقا خود تلاش های زیادی کرده است. سهام بازار این شرکت در ژاپن نیز همچون آمریکای شمالی با رقابت شدید مواجه شد و از اینرو پیوسته در حال کاهش است. استقلال شرکت با حجم فروش کمتر از ۵/۱ میلیون واحد به طور جدی در خطر است.

تاریخچه مختصر:

شرکت میتسوبیشی در اوایل دهه ۱۸۷۰ توسط یاتارو لاساکی به عنوان یک شرکت کشتی رانی افتتاح شد. به سرعت رشد کرد و در زمینه های متنوعی تجارت می کرد. قبل از رخداد جنگ جهانی دوم، شرکت به یکی از بزرگترین شرکت ها در ژاپن تبدیل شده بود. بسیاری از کشتی های جنگی، تانکها و هواپیماهای جنگی چون زیرو- فایتر در صنایع سنگین میتسوبیشی تولید شدند. با این وجود به نظر می رسید این شرکت توانایی خود در زمینه موتور اتومبیل را نادیده گرفته بود. اگرچه اولین اتومبیل میتسوبیشی خیلی زود در سال ۱۹۱۷ تولید شد، ولی شرکت قبل از اینکه تولید اتومبیل خود را متوقف کند، تنها ۲۲ نمونه تولید کرد.

استاریون (۱۹۸۲)

پس از جنگ جهانی دوم، شرکت به تولید کامیون های سه چرخ ارزان قیمت روی آورد تا پاسخگوی نیاز تجدید ساخت جامعه ژاپن باشد. اولین تولید انبوه اتومبیل میتسوبیشی تا سال ۱۹۶۰ که شرکت های عظیمی چون تویوتا و نیسان مطرح بودند، عرضه نشد. اتومبیل های اولیه میتسوبیشی اتومبیل های کوچک بودند، سپس با معرفی اتومبیل هایی چون کلت، لنسر و گالانت در جهت توسعه اتومبیل های سایز متوسط نیز توسعه یافت. در سال ۱۹۷۰ بخش اتومبیل رسماً از گروه جدا شد و به شرکت میتسوبیشی موتورز ( ام ام سی) تغییر نام داد.

گالانت (۱۹۹۹)

در دهه ۱۹۷۰ به دلیل پیشرفت سریع اقتصاد در ژاپن فروش شرکت به سرعت افزایش یافت. در پایان این دهه حجم فروش سالیانه شرکت به یک میلیون واحد افزایش یافت. بخشی از موفقیت شرکت به دلیل شراکت با کریسلر بود که هم سهام کمتر را در شرکت به خود اختصاص داده بود و هم تولیدات میتسوبیشی را در آمریکا تحت نام تجاری خود می فروخت. در سال ۱۹۸۸ طرفین شراکت یک کارخانه با سرمایه گذاری مشترک در لینویز تاسیس کردند تا اتومبیل های میتسوبیشی را در بازار آمریکا معرفی کنند و این امر به شراکت آنها استحکام بخشید. این شراکت را ” ستاره الماس”  نامیدند. شرکت میتسوبیشی در اروپا با شرکت ولوو شریک شد تا بر کارخانه ایکس داف در هلند پیشی گیرد. این شراکت را ندکار نامیدند و به تولید اتومبیل برای بازار اروپا مبادرت کردند.

میتسوبیشی آی (۲۰۰۵)

شرکت میتسوبیشی همچنان در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ موفق بود. شرکت میتسوبیشی در این دوره طلایی مدل های معروف و جدیدی همچون اسپیس واگن، پاجیرو، اکلیپس و لنسر ایوو را عرضه کرد. این مدل ها همجنین به دلیل تکنولوژی بالا مانند تکنولوژی فور دبلیو دی و فور دبلیو اس در مدل های گالانت وی آر فور، جی تی اُ و سیگما؛ موتورهای پرقدرت افزون بر نیرو، انتقال نیمه اتوماتیکی در مدل اینوکس تو، سیستم  تنظیم دریچه متغیر ام آی وی ایی سی، تزریق مستقیم گازولین جی دی آی معروف بود. در پایان این دوره طلایی شرکت میتسوبیشی با پیش افتادن از شرکت هوندا و عرضه اتومبیل های زیادی در مقابل رقبای خود یعنی تویوتا و نیسان وجهه ای قدرتمند با تکنولوژی قوی احراز کرد.

با این وجود، پیشرفت زیاد این شرکت از ضربات اقتصاد پوچ در امان نماند. میتسوبیشی در طول رکود دراز مدت، دچار ضرر و زیان شد و مایل بود استخدام طولانی مدت و سنتی خود را تغییر دهد و تولیدات خود را از نو سازماندهی کند. مشکلات شرکت حتی با ترک کریسلر و یک افتضاح و رسوایی بدتر شد و اشکالات اتومبیل های شرکت را بر دولت آشکار کرد. این امر در نهایت به جمع کردن ۱ میلیون اتومبیل و بی آبرو شدن شرکت منجر شد. در نتیجه فروش داخلی شرکت شدیداً تحت تأثیر قرار گرفت.

سرانجام در سال ۲۰۰۰ شرکت میتسوبیشی اعمال کنترل از سوی دایملر کریسلر را پذیرفت. سپس سهام عمده ۳۴% دایمر کریسلر را خرید و شرکت هوندا را به شراکت پذیرفت به امید آنکه دو شرکت آسیایی به همراه کریسلر در جایگاه های موفقیت شریک هم باشند. این امر به گروه جدید ” موتورهای جهانی” چهار سیلندر منجر شد و این جایگاه موفقیت بین لنسر، داگ کالیبر/ کریسلر سبرینگ به شراکت درآمد، با این حال این شراکت با دایملر کریسلر تنها ۵ سال ادامه یافت. هنگامی که دایملر متوجه شد که شرکت ضعیف وابسته خود سود خود را از بین برد، آنها را یکی پس از دیگری تخلیه کرد. شرکت میتسوبیشی دوباره در سال ۲۰۰۵ مستقل شد.

ولو ( اکنون بخشی از گروه فورد محسوب می شود) نیز در سال ۲۰۰۴ با عقب نشینی از سرمایه گذاری مشترک شرایط را بدتر کرد. با این وجود، شرکت میتسوبیشی دریافت که اتومبیل کلت و اتومبیل هوشمند فورفور ( که بر اساس مدل کلت برای شرکت مرسدس بنز ساخته شد)، می تواند جای خالی ولوو اس فورتی را پر کند و ظرفیت آن هنوز مورد استفاده قرار نگرفته است.

شاید این شرکت به دلیل کمبود پول نقد، بسیاری از فرصت ها را در دهه ۲۰۰۰ از دست داد. شاید چنان که باید و شاید گروه پاجیرو خود را دنبال نکرد و از اینرو بازار را به رقبای ژاپنی خود واگذار کرد. به غلط تکنولوژی جی دی آی را کنار زد در حالیکه دیگر شرکت ها به این تکنولوژی وارد شدند. با این وجود کلت ۲۰۰۴ و اتومبیل کوچک آی سال ۲۰۰۵ به عنوان تولیدات موفقت آمیز تلقی می شدند که به شرکت کمک کرد تا به طور خلاصه شرکت را به سودرسانی برسانند.

لامبورگینی lamborgini...